Radio Javan *** Iranian Radio in Gothenburg

روزنامه واشنگتن پست نوشت: بنا بر تحقيقات، استفاده از اين داروها در سطح دبيرستان‌ها نيز شيوع داشته است، به‌ گونه‌اي كه در سال 2002، بيش از هفت ميليون آمريكايي از چنين داروها و نسخه‌هاي پزشكي استفاده كرده و 6/1 ميليون نفر آنان از دانشجويان بوده‌اند. يكي از گام‌هاي اوليه براي دانش‌آموزاني كه وارد كالج و دانشگاه مي‌شوند، آشنايي با چنين داروهايي است.

گستردگي اين داروها، دانشگاه‌هايي مانند «ويرجينيا»، «ديستريكت»، «مري‌لند» و «دلوير ماساچوست»، «كانكتويت»، «ميشيگان»، «اينديانا» و «ميسوري» را در بر مي‌گيرد.
اين قرص‌ها در بسياري دانشگاه‌ها به قيمت هر قرص، سه تا پنج دلار يافت مي‌شود كه البته معمولا به دانشجوياني كه داراي نسخه پزشك هستند، رايگان داده مي‌شود.

نسل اول قرص‌هاي حافظه، بسيار رايج بودند و فروش نهايي آنها، تنها در چهار سال به بيش از 300 درصد رسيد؛ يعني چيزي حدود 6/3 ميليارد دلار در سال گذشته. اين قرص‌ها كه بيشتر براي بيماران داراي مشكلات ذهني همچون كندذهني و... پرخوابي و... تجويز مي‌شود، در افراد سالم تأثيراتي مانند تقويت حافظه كوتاه‌مدت، افزايش هشياري و تمركز را داراست و براي دانشجوياني كه بر پايان‌نامه‌هاي پيچيده كار مي‌كنند و يا مي‌خواهند، شب‌هاي امتحان را بيدار بمانند، مفيد است.

در تحقيقي كه مؤسسه داروهاي آزاد آمريكا انجام داد، مشخص شد كه 25/2 ميليون نفر از دانش‌آموزان بين كلاس اول تا 12، بدون تجويز پزشك، از اين‌گونه داروها براي مثال؛ «ريتالين» استفاده مي‌كنند؛ يعني چيزي حدود يك نفر در هر ده نفر.

اين قشر از مردم كاملا متفاوت از ديگران هستند؛ از كساني كه انگيزه‌اي براي اين كار ندارند، تا كساني كه انگيزه فوق‌العاده‌اي دارند و هميشه هم در گوشه كلاس نشسته و ممكن است، شاگرد اول كلاس نيز باشند.
بيشتر دانشجويان، علت را فشار درسي از سوي اساتيد و دانشگاه اعلام مي‌كنند كه اگر به سختي مطالعه نكنند، توانايي پشت سر گذاشتن امتحانات را ندارند.
با توجه به اين‌كه در برخي از اين داروها، «آمفتامين» نيز وجود دارد، استفاده آنها براي بچه‌ها، مي‌تواند، زيان‌هاي بسياري براي آنان داشته باشد.

هم‌اكنون، انرژي و الگوهاي تفكر با نام حالات جايگزين، مغز انسان را با استفاده از مواد شيميايي، مدت بيشتري فعال نگه مي‌دارند.
كافئين نيز مانند قهوه در ميان عرب‌ها، چاي در چين و شكلات در دنياي جديد، جاي خود را باز كرده و در برابر الكل، كوكائين و تنباكو ايستاده‌ است.

آمفتامين‌ها نيز كه نوعي مواد مخدر هستند و تركيبات فعال آن، «آدرال» و «ريتالين» است، نخستين بار در سال 1887 در آلمان كشف شد و دانشجويان طي نسل‌ها از اين دارو با نام‌هاي «بنزدرين» و «دكسدرين» استفاده كرده‌اند.
اما چيزي كه جديد است ميزان، تنوع، كميت و كيفيت مواد مورد استفاده است. البته اين داروها، داراي عوارض جانبي نيز هستند كه از جمله اختلال در كبد و افزايش احتمال خودكشي است كه سال گذشته، عده زيادي دانشجو در كانادا به همين علت، دست به خودكشي زدند.

پزشكان در مورد استفاده از اين داروها، به ويژه در ميان كودكان، كه مغزشان هنوز در حال پيشرفت است، به شدت هشدار مي‌دهند و اين در حالي است كه آزمايش‌هايي بر موش‌هاي پر سن و سال، نتايج بسيار عالي را به همراه داشته است.